Το «σημείο G7» της γεωπολιτικής διάστασης των διαπραγματεύσεων – Η ώρα των τελικών επιλογών!

Πέρασαν περίπου τέσσερις μήνες από το προηγούμενο ομότιτλο κείμενό μας, και η αγωνία ενός Λαού συνεχίζεται σε συνάρτηση με τις ενέργειες της Νέας Ελληνικής Κυβέρνησης στο πλαίσιο των «διαπραγματεύσεων με τους θεσμούς».

Το ευρύτερο γεωπολιτικό πλαίσιο εξακολουθεί να διαμορφώνεται άναρχα και με την απρογραμμάτιστη παρέμβαση νέων ή επανεμφανιζομένων δρώντων και να συμπιέζεται από καινοφανείς ή και νέες προκλήσεις που ευνοούνται και από την παρατεταμένη ύφεση και οικονομική αστάθεια. Η ισχύς έχει εκτοπίσει την ηθική και το Διεθνές Δίκαιο πλέον υποχωρεί μπροστά σε ad hoc συμμαχίες κρατών, οργανισμών , φορέων και ομάδων πίεσης που δημιουργούν νέους μηχανισμούς λήψης αποφάσεων και επιβολής μέτρων και «πειθαρχίας».

Η Νέα Ελληνική Κυβέρνηση , όπως και οι προηγούμενες, αδυνατούν να παρακολουθήσουν αποτελεσματικά και να ερμηνεύσουν επαρκώς τις νέες συνθήκες που διέπουν τον διεθνή περίγυρο. Παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να αναλάβει πρωτοβουλίες στο «κρίσιμο τόξο» των Δυτ. Βαλκανίων, της Ανατολικής Μεσογείου, της Ουκρανίας και της Βορείου Αφρικής, έχει εγκλωβιστεί σε μία σειρά «υπαρξιακών ερωτημάτων» που παραπέμπουν σε παλαιότερα διλήμματα «εάν ανήκουμε στην Ανατολή ή τη Δύση».

Παράλληλα, αποδομείται καθημερινώς η εικόνα της Χώρας εντός κι εκτός συνόρων , ενώ φαίνεται να αμφισβητούμε αυτό που αποτελεί την επιδίωξη της «γειτονιάς» μας , την «ευρωπαϊκή κανονικότητα» και το «κοινό νόμισμα». Βρισκόμαστε σε μία από τις σπάνιες συγκυρίες όπου μπορούμε να αξιοποιήσουμε τα στρατηγικά μας πλεονεκτήματα, έχουμε μία κυβέρνηση με νέο Πρωθυπουργό που τυγχάνει ευρείας στήριξης και έναν Λαό που αναζητά μία ηγετική φυσιογνωμία και μία υπεύθυνη πολιτική ηγεσία με αναδιαμορφωμένο κομματικό σύστημα για να περάσει στην επόμενη ιστορική φάση.

Οι τελευταίες εξελίξεις στη Σύνοδο G7 δεν προκύπτει ότι ήταν θετικές για την ελληνική πλευρά και φαίνεται ότι μία νέα πραγματικότητα δημιουργείται σε βάρος της Χώρας μας και της νόμιμης Νέας Ελληνικής Κυβέρνησης. Οι ΗΠΑ προκειμένου να εξασφαλίσουν την υποστήριξη της ΕΕ (και δανειστών μας) στον υπαρκτό ή φαντασιακό κίνδυνο των Ρώσων δεν πίεσαν για το θέμα της Ελλάδας και περιορίσθηκαν σε «σολομώντειες δηλώσεις» αφήνοντας ουσιαστικά τον Έλληνα Πρωθυπουργό να τα βάλει ως Έλληνας Δον Κιχώτης με τα θηρία των Βρυξελλών , της Φραγκφούρτης και του Βερολίνου. Στο επίσημο κείμενο των 18 σελίδων δεν αναφέρεται ούτε μία φορά η Ελλάδα… Κι όμως αποτελούσε μοναδική ευκαιρία να αναγνωρισθεί η γεωπολιτική υπεραξία της Ελλάδας στον κοινό αγώνα ενάντια στην τρομοκρατία και τις διεθνείς εστίες κρίσης καθώς και η δυνατότητα να αποτελέσει τον πυλώνα σταθερότητας στη ΝΑΕ .

Μια εβδομάδα νωρίτερα οι πρωθυπουργοί των χωρών της περιοχής: Αλβανίας, Βοσνίας – Ερζεγοβίνης, Μαυροβουνίου, Σερβίας, συμπεριλαμβανομένου και του Κοσσυφοπεδίου και των Σκοπίων τόνισαν στα Τίρανα ότι η καλή συνεργασία των χωρών της περιοχής αποτελεί σημαντικό παράγοντα για ταχύτερη ανάπτυξη στον δρόμο τους προς την ΕΕ και για την βελτίωση της οικονομικής κατάστασης, στα πλαίσια συνεδρίου που διοργάνωσε το Οικονομικό Φόρουμ Βιέννης (VEF). Ας σημειωθεί ότι πρόκειται για την πρώτη ιστορικά συνάντηση σε επίπεδο Αρχηγών Κρατών Αλβανίας και Σερβίας μετά τον ΒΠΠ και αυτό δείχνει ότι δημιουργούνται νέοι οικονομικοί, εμπορικοί και στρατηγικοί (διά)δρομοι που παρακάμπτουν (για πρώτη φορά στα μεταπολεμικά Βαλκάνια) την Ελλάδα.

Επίσης η πρόσφατη επίσκεψη του Πάπα στη Βοσνία – Ερζεγοβίνη δημιουργεί νέα γεωπολιτικά δεδομένα με ξεκάθαρο μήνυμα τόσο για την πορεία της ΒΕ προς την ΕΕ και το ΝΑΤΟ όσο και για το ρόλο των ευρωπαϊκών δυνάμεων που υποστηρίζουν την κροατομουσουλμανική ομοσπονδία με έντονο τον ανταγωνισμό προς την σερβική κοινότητα που έχει στραφεί προς τη Ρωσία.

Οι πρόσφατες εκλογές στην Τουρκία και το εκεί αποτέλεσμα πρέπει να μας δημιουργήσουν επιπλέον ανησυχία καθώς υπάρχει ενδεχόμενο η περιφερειακή σταθερότητα να επηρεασθεί από την σύγκρουση της νεοθωμανικής ιδεοληψίας του Ερντογάν με το παραδοσιακό κεμαλικό κράτος.

Ο «ενεργειακός πόλεμος» δίνει ένα τελευταίο συγκριτικό πλεονέκτημα στην Ελλάδα χωρίς όμως να ξεχνάμε ότι η Αλβανία και η Τουρκία αποτελούν ήδη τα «πιόνια των ΗΠΑ» στην ενεργειακή σκακιέρα της περιοχής.

Οι διάφορες μορφές τρομοκρατίας και νεοτρομοκρατίας που απειλούν το περιβάλλον ασφαλείας της Χώρας μας σε συνδυασμό με τον κίνδυνο της λαθρομετανάστευσης , πρέπει να απασχολήσουν τη Νέα Ελληνική Κυβέρνηση η οποία φαίνεται να έχει ατονήσει τις προσπάθειές της προς αυτή την κατεύθυνση.

Ο Έλληνας Πρωθυπουργός κ. Αλέξιος Τσίπρας αλλά και όσα υπεύθυνα τμήματα του (παλαιο) κομματικού συστήματος αντιλαμβάνονται την κρισιμότητα των καταστάσεων, καλούνται να κατευθυνθούν προς την λήψη τελεσίδικων αποφάσεων.

Νίκος Αρβανίτης